این روزها وب فارسی شاهد دو اتفاق ناگوار بود. اولی به محاق افتادن سایت فرهنگی هفتان بود. سایتی که در حوزه فرهنگ و هنر مخاطب خاص خود را داشت و محلی برای آشنائی با نوشته و نظرات جدید اینترنتی در این حوزه بود.
دومی اسارت سایت بالاترین بود. بالاترین بیشتر در حوزه سیاست و سرگرمی به معرفی لینک می پردازد و از مدتها قبل دسترسی به آن با کمک امدادهای تکنیکی مقدور است ولی بازدید کننده های بیشماری در داخل و خارج دارد.
نکته اشتراک این دو سایت یک چیز بود: اشتراک لینک
اشتراک لینک دردنیای امروز حتی فراتر از کار یک خبرگزاری هست. روشی که مورد اقبال کاربران اینترنت است و هر روز بیشتر رشد می کند.
خوشبختانه امروز دومین بالاترین از دست سارقین آزاد شد و بزودی سایت بازگشائی خواهد شد. امید که هفتان نیز از دایره صافی حارج شود و بار دیگر زندگی عادی خود را از سر بگیرد.
این را نوشتم که علاقه ام به این دو سایت را نوشته باشم.
. . .
راستی شما در این چند روزه که بالاترین در دسترس نبود، نبودنش را حس کردید؟
مدت وبگردی من خدود 30 درصد کاهش یافت. چون منابع بازدید خبرها و موضوعات داغ روز را دربالاترین پی می گرفتم.
....
این کلمه "وب فارسی" درمقایسه با "فیلم فارسی" چه حسی به شما می دهد؟
نوشته بعدی را در مقایسه این دو خواهم نوشت
اينكه حكومت از هر روشي براي بايكوت اطلاعات استفاده ميكنه ديگه شكي توش نيست. گمونم اگه حكومت امكانش رو داشت كل اينترنت را از صحنة روزگار محو ميكرد.
همان فیلمفارسی هم ما نفهمیدیم چرا اینجور نامگذاری شد، و چرا اینجور ارزشگذاری شد، و و و