یک وقت هایی آدم اونقدر در لای چرخ های زندگی گیر میکنه که نفس کشیدن یادش میره، اون وقت طبیعی هست که وبلاگ نوشتن هم هکذا.
.......
هوا گرمه هم چو خرماپزان!!، اوضاع سیاسی عالیه! همچون صاایران (هر روز بهتر از دیروزه که معنی اش می شود هر سال دریغ از پارسال) اوضاع اقتصادی هم اوشینه (همه رقم محتمله از افلاس تا پادشاهی) اوضاع بقیه امور هم قمر در عقربه . . . لذا یک کم باید انرژی پیدا کنم . . . انرژی هسته ای نمی خوام ها! گفته باشم . . حوصله تحریم ندارم