باز هم یک وبلاگ از یک پزشک. با نوشتنی های خواندنی.
. . .
حالا چه جوری پیداش کردم؟ دنبال سایت شرکت پرسی گاز بودم، سر از این وبلاگ در آوردم، بعد هم صدای رشید بهبوداف منو از این ایده که وبلاگ موسیقی دار بده منصرف کرد.
. . . .
اینجا یک چیزی بنویسم و خودم را از توضیحات تک تک رها کنم.
روش جدید من در لینک دادن و تبادل لینک فقط و فقط این است که:
1)آیا خودم مایل به خواندن وبلاگ مذکور هستم یا نه؟ وبلاگ برای من جذاب است؟
2)وبلاگ مرتب به روز می شود یا نه؟ پیرو این سیاست بزودی تعداد وبلاگهای نیمه جان یا مرده را حذف خواهم کرد و وبلاگهای جدید اضافه خواهم نمود.
3) خیلی علاقه ای به لینک در برابر لینک ندارم.
خلاصه اگر از وبلاگی خوشم بیاد لینکش رو میگذارم، هر وقت هم این حس از بین رفت برش می دارم. اگر شما می خواهید با من لینک وبلاگ شما را اضافه کنم کافیست پای یکی از نوشته ها، کامنت مرتبط با موضوع بنویسید. من هم حتما وبلاگ شما را خواهم و بعد خود بخود اگر یک و دو و سه و آنگاه . . .
دكتر اميد رو از وبلاگ زيتون شناختم ! از شما بهتر نباشه ، بعض شماست ! آهان راستي امروز دومين باره كه آپ كردي منم دومين باره كه كامنت ميذارم !!!
سلام اين كامنت مربوط به مطلب قبلي ميباشد...
من ياد سردخونه افتادم . فكر كردم اون همه پيشرفت و تكنولوژي واسهي روح مهربان ميباشد. وبلاگ خوبي دارين تا بعد
سلام.ازمحبت دلگرم کننده ی شما ممنون...
خوشحالم که مورد توجه واقع شد..
پیروز باشید
تکبير! کاملاً موافقم! گمونم من هم بايد يه همچين مرامنامهای در وبلاگم منتشر کنم.
شمام که قاعده فیلترینگ دارین مهندس!!!
زيـتون نوشـتهبود قـبلأ .