1) خب رسيديم به ته خط 84. نفسي تازه نکرده بايد در باند 85 بدويم. خوب يا بد، آرام يا بادلهره، در هر صورت سال تمام شد. اما چه درسي از سالي که گذشت گرفتم يا به عبارتي خط مشي براي سال آينده.
اول اينکه بي خيال سياست. يعني در هر حالتي به کار خودم سرگرم خواهد بود. مدتي است که سياست را به سياسان دروغ پرداز واگذاشته ام. مفت چنگشون! چون خوردنش مال سياست مدارن هست و فشار روحي اش براي سياهي لشکر! ببخشيد منظورم همون مردم خودمون بود. دوم هم اينکه کار و تعهد کاري به اندازه توان، نه بيش از آن!
2) سفر خوزستان برايم بسيار خوب بود. هرچند براي کار رفته بودم ولي خوشبختانه کار همزمان با باز بودن ادارت بود که خوشبختانه وقت براي گردش فراهم شد. چهارشنبه سوري را آبادان بودم . . انصافا خيلي آرام بود . . . وحشي گري چهارشنبه سوري تهران رکورد تاريخي و جهاني کسب کرده!
جاده ماهشهر - آبادان را که سه چهار بار طي کردم، دلم براي خوزستاني سوخت. در هر دو طرف جاده، از زمين نفت در مياد دريغ از يک شانه خاکي! اتوبان کيلوئي چنده! راننده هاي حرفه اي هم قربونشون برم کمتر از 160 تانميروند! مرگ و مير زياد در جاده دليل مي خواهد چه کار . .
3) تنها عيب سفر اخير اين بود که نرسيدم در پادکست نوروزي غربتسان حضور داشته باشم. يک سال ديگر بايد صبر کنم!
4) تعطيلي طولاني براي من حکم ماشين زمان رو داره. مثل اين هست که زمان براي اکثر مردم ايستاده ولي من بشدت خواهم دويد. آيا مي تونم تاخيرهاي خودم را جبران کنم؟ اين يعني اينکه تعطيلي بي تعطيلي . . .
5) براي اينکه مجبور به انجام برنامه هاي خود در زمان مورد نظر بشوم، قراردارم کاري کنم در حد خودزني! طرح و برنامه هايي که بايد در سال 85 بنتيجه بررسند را در اين جا خواهم نوشت. حداقل از ترس سين جيم هاي ملت شايد زودتر نتيجه بگيرم!
6) آخرش هم اينکه براي همه ايرانيان، فارسي زبانان و برپاکنندگان جشن نوروز باستاني آرزوي سالي پربرکت مي کنم.
بر مي گردم.
براي چي برگشتم؟
براي اينکه راديو غربتستان را گوش بدهم و نظرم رو بنويسم.
راستش خيلي لذت بردم از راديو دهم پانته آ. و چقدر افسوس خوردم که نرسيدم براي اين برنامه پيام بفرستم . . . دستش درد نکند . . . دارم يواش يواش از پادکست خوشم مياد . . . خصوصا که با کسب تجارب کيفيت برنامه ها خوب و قابل قبول شده است. . . .