شما که وبلاگ مي خوانيد و يا مي نويسيد، بفرمائيد طول و عرض اين کار چيست؟
اگر کسي به گوشي همراه شما زنگ بزند و کامنت بگويد، بايد آنرا تاييد کرد براي نشر؟ خب آقا جان هنوز کامنت گويا مد نشده که جنابعالي در گوش بنده کامنت مي فرمائيد! کامنت گوشي همراه را SMS گويند! واما چه بود اين کامنت که مجبورم هم نظر آن شخص را بنويسم و هم جواب بدهم؟
فرمودند:
"وبلاگتان را خواندم، خيلي داريد کج مي رويد"
بي اختيار ياد آن قسمت شبهاي برره افتادم که خان بالابرره داشت سبيل هاي مظفرالدين شاهي را تاب مي داد و مدام از عيال محترمه اش کسب نظر مي کرد. اين بنده خدا هم سرش را کج کرده بود و نگاه مي کرد و مي گفت: سبيلات کجه! آخرسر خان گفت بابا جان سرت رو راست کن و بعد ببين! او هم چنين کرد و سپس تراز سبيل تائيد گشد.
حالا اي آلبالو! اي خرمالو! اي شفتالو! اون چند تا سکه رو از زير مونيتورتون برداريد، يه نگاهي به زير پايه هاي صندليتان بياندازيد، کتاب مدرسه اي، دسته چکي، چيزي زير پايه صندلي نمونده که باعث مي شود وبلاگ ما کج نمايانده شود؟
خدايا ما راست کن و راستگار!
(اگر بناست خدا ما راست کند پس تکليف جايزه ما چي ميشه؟)
انگشت مبارکي که آمين بنويسد در زير اين نوشته، فيلتر بر او حرام مي شود . . .:)