براي زندگي عادي در اين شهر دود زده و جرم گرفته از سياهي بايستي کمي بيش از حد معمول دقت کرد. مثلا:
اگر مي خواهيد ميوه و تره بار بخريد، قبل از سفارش و اظهار خريد قيمتها را بپرسيد و آنها را به خاطرتان بسپاريد و موقع چرتکه انداختن ديجيتال با دقت به صفحه نمايشگر نگاه کنيد. حتي اگر حواستان به آنچه در ترازو و محاسبه اش مي گذرد نيست، بازهم چشمتان را بدوزيد به صفحه نمايش! شايد شرم کند . . (سوپر مارکت هم هکذا . . حتي چند بار به صورت تصادفي در ذهنتان قيمتها ولو به صورت حدودي جمع کنيد . . . اين روش مهمتر از سود چند صد توماني که از راه جلوگيري از دزدي نصيبتان مي کند باعث مي شود کمي دقت بيشتري بکنند)
اگر از سرويس دهنده اي (خصوصا از طريق آگهي در روزنامه) درخواست خدمات مي کنيد . . حتما جزئيات را شرط کنيد و بگوئيد در برگ سفارش قيد کنند . . . (از حمل اثاثيه و بار گرفته تا (خصوصا) لوله بازکني و وغيره)
اگر مي خواهيد خونه يا محل کارتان را نقاشي کنيد، به حرف ها و شروط توجه نکنيد. حتي قوطي هاي رنگ! از نقاش بخواهيد رنگهايي شرط کرده ايد با صورت دربسته به محل نقاشي بياورد و در حضور شما در قوطي ها را باز کند. (اکثرا رنگ هاي درجه سه مي گيرند و بيرون اماده مي کنند و ميريزند تو ظرفهاي با مارک خوب) . .
اين نوع برخورد را همه جا بايد بياد داشته باشيد. اسم اين جامعه را چه مي گذاريد؟ قانون جنگل هم برازنده آن نيست . . . دزد بازاري شده . . . با اين اوضاع مي خواهيم به کجا برويم؟ هي دم از هوش و ذکاوت آرياي بزنيم . . هوشي غالبا در تقلب بکار رفته . . . .