به این دقت نکرده بودم این شرکت خیلی قدمت داره 1730 .......
اما این اروپایی ها هر چیزی که بدست اوردن الکی نوبده چون براش زحمت کشیدن
الان توی اروپا موزه هایی هست که فقط مخصوص بیسکوبیتشون هست و قدمت بیسکوبیت سازی توی این کشورها رو نشون می ده
و کارخونه های تیسوت و رادو هم توی لوگوهاشون تاریخ شروع به مار کارخونه هاشون هست و من پشت ویترین مغازه ها دیدم
این یه ضعف تو کشورمون هست که نمی شه توی هیچ شاخی پیشرفت کرد و بعد از یه مدت باید قید همه چیز رو زد
ببخشید زیاد حرف زدم

به نکته بسیار خوبی اشاره کردید.به غیر از ژاپنیها مردمان آمریکای شمالی هم بسیار سخت کوش و پرکارند

امیدوارم یه روزی هم ما به اون مرحله برسیم که حداقل سخت کوش شده باشیم. مگرنه پشت سرمون که هیچ چیز درست و حسابی نداریم!

یاد یه چیزی افتادم.یکی از استاد های خانم ما می گفت: تو آمرِیکا و اروپا، سابقه شغلی خیلی مهمه. یعنی به فرض شرکت ها معمولا می نویسند since 1990. و این سن و سال شرکت هم برای اونا هم برای مشتری مهمه. چون هر چی بیشتر باشه نشون دهنده اینه که این شرکت تجربه زیادی در زمینه شغلی خودش کسب کرده.این خانم تعریف می کرد که یه کفاشی زیر پله ای تو شهری که درس می خونده بوده که دقیقا از 120 سال پیش فقط کارش کفاشی بوده. یعنی شغل پدر و پدربزرگش و جد و آبادیش کفاشی اون هم تو اون زیر پله!. بالای کفاشی هم نوشته بوده که از چه سالی شروع کرده.اما تو ایران یه مغازه می بینی امروز داره میوه فروشی می کنه فرداش که می ری میوه بخری می بینی جمع کرده بساط کتاب فروشی راه انداخته. فرداش میری کتاب بخری می بینی زده خرازی باز کرده...! (ببخشید خیلی زیاد شد! )

همیشه این ثابت قدمی و پشتکار بوده که موجب پیشرفت شده. اهداف شخصی وقتی در داخل اهداف سازمانی حل بشن نتیجه اش نباید کمتر از این بشه.
خیلی استفاده کردم. دست شما درد نکنه

سلام،
چرا هست ولی خیلی کمه. مثلا تو همین یزد ما شیرینی سازی حاج خلیفه بیش از 129 سال هست که داره فعالیت می کنه. هنوز هم شیرینی هایی که درست می کنه رودست نداره! ولی قبول دارم که اینجور چیزا خیلی در ایران کمه.

سلام.اميدوارم خوب و خوش باشيد.ممنون كه به وبلاگ من سر زديد.به دليل يسري مشكلات چندوقتيه نتونستم اونرو به روز كنم.از پيغامتون هم خيلي ممنونم.يا حق